Aanrijding

Een week of wat geleden moest ik een envelop ophalen op de Willemsparkweg 80. Ik reed lekker snel vanaf de Fietsdienst langs de van Baerlestraat, langs het Concertgebouw en het Museumplein, naar de Willemsparkweg. Goed om me heen kijkend, zocht ik de nummers af. De even nummers waren rechts. Omdat ik het af en toe nog wel lastig vind om de nummers goed in te schatten ( hoe snel je bij een nummer bent zonder de hele tijd naar de huizen te moeten kijken ) reed ik erlangs. Ik zag dat ik al bij 90 was en ik draaide abrupt om. Omdat er op de Willemsparweg een tramrails is en het redelijk druk is wat betreft verkeer, besloot ik om rechtsomkeert te maken. Rechtsomkeert betekent in dit geval over de stoep. Ik reed met een behoorlijke snelheid, laten we zeggen 25 km/h, dus ik moest snel op de remmen staan. Wat deed ik echter met mijn stomme kop? Ik remde niet, maar probeerde nog de bocht over de stoep te maken. Een bocht van ongeveer 180 graden! Toch was het waarschijnlijk wel goed gegaan, als er niet net op die plek waar ik wilde keren een man stond. Op de hele Willemsparkweg stond niemand op de stoep, alleen daar. Ik kon niet meer op tijd remmen en een botsing was onvermijdelijk. Alsnog probeerde ik te remmen of mijn stuur weg te trekken. Het gevolg was dat ik de man zijn kuit schuurde. Ik voelde hoe mijn voorspatbord en vervolgens mijn trapper zijn achterbeen schampten. Gelukkig ging alles in een fractie van een seconde voorbij. Ik schrok me kapot en de man niet minder. Terwijl ik zo snel mogelijk weg probeerde te komen, begon hij aan een scheldkanonnade waar de honden geen brood van lusten. Godverdomme dit, godverdomme dat, hoe iemand het in zijn hoofd haalde over de stoep te fietsen. Hij zette een soort halve huilstem op, waardoor het leek alsof ik hem voor het leven gebrandmerkt had of zoiets. Een geluk bij een ongeluk was dat nr. 8o om de hoek was en ik daar, uit het oog van de man, naar binnen kon vluchten. Mijn fiets stond nog wel buiten, dus ik keek angstvallig of de man er niet alsnog aan kwam. Dat gebeurde echter niet en na een tijdje durfde ik het er weer op te wagen. Snel sprong ik op mijn fiets en scheurde ik terug naar de fietsdienst. Dit is een goede les voor mij geweest dat ik voortaan altijd goed oplet of er iemand op de stoep loopt of staat. Ik zal beter moeten leren remmen en niet op het laatste moment pas de bocht nemen. Laat alle fietskoeriers dit ook ter harte nemen, om zo ongelukken te voorkomen. Gegroet!