Claudia: 'ik deed wijk zuid, met eerst een rondje Leidseplein: Paradiso, de Balie, de Stadschouwburg, de Melkweg en de Sugar Factory. Nog best ingewikkeld om overal de ingang en de juiste mensen te vinden, helemaal door de stromen schoolkinderen heen. Iedereen wad echter blij met de vaak onverwachte taart.'
Peter: 'ik had al meteen pech dat, en moest naar de Hermitage zijn, waar ze tot 2030 aan het verbouwen zijn. Ik kon het niet vinden, moest bellen en uiteindelijk heb ik de taart achtergelaten bij een mannetje. Of dit degene was voor wie de taart was bedoeld is mij onduidelijk gebleven. Daarna bij het Filmmuseum kwam ik tegelijkertijd binnen met degene voorwie de taart bestemd was, dat resulteerde in een leuk maar kort gesprek.
Claudia: 'inmiddels op weg naar het Bellevue, met een net nieuwe lichting taarten fietstte ik flink tegen de wind in op de Leidsekade. Op het moment dat ik het theater uitkwam - de taart bij een blije receptioniste afgeleverd - zag ik dat de wind grip kreeg op mijn fiets. Ik kon net niet voorkomen dat de "badkuip" omklapte met de 7 taarten in de bak.
Peter: 'het afleveren ging van een leien dakje, totdat ik naar het Persmuseum vertrok (in een uithoek van de stad waar verder nooit iemand komt, namelijk op de Zeeburgerkade). Daar zaten slecht twee mensen, die zeiden: "lekker voor ons beiden!" Felle tegenwind op de Piet Heinkade zorgde ervoor dat ik 3 meter vooruit en weer 5 meter terug ging. De taarten vlogen zowat uit de bak! Toen op weg naar het Bimhuis waar de taarten de doos uit swingde; bij het Nemo daarna werd de taart uitgebreid geanalyseerd.
Claudia: 'bij het Theatermuseum deden ze dit jaar niet mee met de kunschooldag, echter de taart heb ik toch afgeleverd. De jonge achter de balie had vandaag zijn laatste dag, dus de taart was echt goed getimed.
Taartenkoeriers: Peter en Claudia
